خانه دروس روزانه سودمندی شکفت انگیز نگرانی

سودمندی شکفت انگیز نگرانی


....و هزینه های هنگفت نگرانی مزمن
بدون نگرانی ما در کجا خواهیم بود؟ شستشوی ظروف، تغذیه کودکان، تمیز کردن کف منزل، تکمیل انجام وظایف، فرستادن به موقع کارت های تولد و پرداخت صورتحساب هایمان چگونه انجام می شود؟
نگرانی، دور زمانی است که همواره از ابزار بقای نسل بشر بوده است. در زمان باستان مانند امروز به مثابۀ یک وسیلۀ شنکجه از آن استفاده نمی شد.

نیاکان ما در آن زمان به منظور تفریح در یک صبح پاییزی در بیشه های اطرافشان که ببرهای دندان شمشیری زندگی می کردند، مشغول قدم زدن نمی شدند زیرا در غیر این صورت بلعیده شده و نسلشان منقرض می شد. پارانوئید همواره در ما وجود داشته زیرا همیشه خطراتی از هر گوشه خانواده، قبیله، مسیر رفت و آمد، تولید مثل و محافظت ما را تهدید می کرده است. نگرانی راهی برای تولید امنیت ما در برابر آنها محسوب می شده است.

در واقع، برخی نگرانی ها برای ما خوب هستند: قبول این امر می تواند ما را از انکار نگرانی باز دارد تا وظایفیمان را الویت بندی کنیم. مهم ترین نکته این است که نگرانی به عنوان یک پاسخ ابتدایی طراحی شده است. نگرانی نخستین گام برای حل مسئله به شمار می رود، یک گام برای شروع تلاش ما به منظور یافتن راه حل در برابر مشکلاتمان که با تحریک تحلیلی و فرآیند ارزیابی وضعیت فعلی، به تولید پاسخ و انتخاب بهترین از میان آنها مشغول می شویم و سپس آن را اجرا می کنیم. هنگامی که این پروسه به خوبی عمل کند، ما قادر خواهیم شد که به نتیجه گیری مطلوب و تجزیه تحلیل پیام ها و ایده هایمان دست پیدا کنیم.
تا به اینجا موضوع در مورد سودمندی نگرانی بود. هنگامی که نگرانی خود یک فرآیند حل مشکل شود، ما آن را بدنام می کنیم. بنابراین ما مسئله را بارها و بارها بدون تفکر به راه حل آن، بازگو می نماییم.
در زمان های استرس زا مثلا وقتی که درآمد ثابت ما مورد تهدید قرار گیرد، یا یک علامت جسمی ناآشنا ادامه یابد، یا پسرمان شروع به رانندگی و دخترمان شروع به قرار ملاقات گذاشتن نمایند، بیشتر ما کمی بیش از حد اخم هایمان را درهم می کشیم گویی که نگرانی طلسمی برای حل مشکل، جلوگیری از اشتباه و یا دفع خطر است. باور ما این است که اگر به اندازۀ کافی نگران شویم، جلوی پیش آمدهای بد را خواهیم گرفت. ما احساس خطر می کنیم پس در عمل، فکر می کنیم که از ارتکاب هرگونه خطا در قضاوت محافظت خواهیم شد و این موضوع باعث می شود که باور کنیم انتخاب درستی داریم. سپس هنگامی که تصمیم به اجرای برنامه هایمان می گیریم، نگرانی را به منظور بررسی عملکرد درست، یک راه حل مناسب می یابیم و این بنیان یک فرآیند گمانه زنی دوم برای تصمیماتمان می شود.
این امر یک باور اشتباه است. نگرانی قرار نیست که مشکلاتمان را حل کند. وظیفۀ نگرانی ارسال مشکل به قسمت جلوی ذهن ما است تا بدانیم که باید آن را حل و فصل کنیم. این موضوع باعث می شود که ما در مورد همه چیز بیشتر فکر کنیم تا از رفتن به مسیر اشتباه برای اصلاح مشکلات برحذر باشیم. در واقع یک راه برای جلوگیری از مشکل، تصور بودن در آن مشکل است.

چه اتفاقی می افتد اگر ما نگرانی را مورد حل و فصل قرار ندهیم؟
ما هزینه های عاطفی بالایی برای نگرانی های غیرضروری و مزمن می پردازیم. این در بیشتر مواقع، باعث می شود تا نگرانی در مورد مسائل متفاوت به ذهن ما هجوم آورد و منجر به صدمه دیدن ما از بابت افکار اشتباهمان شود. ما هر چه بیشتر نگران شویم، بیشتر مضطرب می شویم. اگر نتوانیم راه حلی برای کنترل این نوع نگرانی بیابیم، همچنان به اضطراب بیشتری مبتلا خواهیم شد.
نگرانی باعث می شود که عملکرد ما مهار شود. در طول انجام هر پروژه، ما باید توجه داشته باشیم که به روی کارمان بیشتر تمرکز کنیم. اگر توجه ما به سمت نگرانی های غیرمفید و مضر هدایت شود، در اثر افکار نامطلوب به جای حل مسئله، کاملاً در خود فرو خواهیم رفت. بدین ترتیب هجوم افکار منفی غیرقابل اجتناب می شود. ولی اگر شما می خواهید منابع داخلی خود را به منظور اجرای ارزشمند وظایفتان در دسترس داشته باشید، باید راهی برای رهایی از این گونه افکار بیابید.
آری، نگرانی در خدمت یک کار ویژۀ اساسی برای کمک به ما و به منظور حل مشکلاتمان است ولی نگرانی های مزمن و اضطراب آور بالعکس عمل می کنند.

ترجمه و تلخیص: فرشاد سجادی
منبع:
https://www.psychologytoday.com/blog/all-about-anxiety/201610/the-surprising-usefulness-worry

 

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه دروس روزانه سودمندی شکفت انگیز نگرانی