خانه دروس روزانه آگاهی و خودآگاهی

آگاهی و خودآگاهی


شناختِ خود(خودشناسی) به معنای دانستن چگونگی ارتباط با جهان هستی است. زندگی همین است؛ ارتباط با جهان هستی. برای درک این ارتباط،نیازبه ویژگی خاصی نیست. برای شناخت و درک بهتر، کافی است بدانیم که کلید آگاهی؛ نگاه به زندگی به عنوان کُلِ هستی است.

آگاهی؛ نیازی به تکنیک ندارد. از ظرفیت ها نباید برای آگاه شد ن استفاده کرد. آگاهی خودجوش و همیشگی است و درارتباطات از طریق صحبت و رفتار، قابل سنجش است. خود را بدون هیچگونه شناسایی، مقایسه، قضاوت و منیّت مشاهده کنید ، آنگاه متوجه خواهید شد که رویدادی فوق العاده در شرف وقوع است.
هنگامی که انسان هوشیار و آگاه است، کل فرآیند تفکر و اعمال خود را مشاهده می کند و این تنها هنگامی امکان پذیر است که قضاوت و محکومیت وجود نداشته باشد. زمانی که من چیزی را قضاوت و محکوم می کنم، جریان فهم و درک تا حدود زیادی در من متوقف می گردد. قضاوت و محکوم کردن به نوعی دوری از درک و فهم است. اگر قضاوت و محکوم نکنیم و بیشتر مشاهده گر باشیم،آنگاه جریان هشیاری و آگاهی در ما شکل می گیرد و محتوا و اهمیت موضوع برایمان باز می شود. بنابراین برای آگاه شدن باید بدون هیچگونه قضاوت و بیشتراز طریق مشاهده و توجه، با موضوعات برخورد کرد. این امر یک کیفیت بالا از پذیرا بودن است.
برای درک هر چه بیشتر و بهتر، باید پذیرا بود. آگاهی، نیازی به حدس و گمان و زیر سئوال بردن موضوعات ندارد. باید به میزان نیاز، آنها را احساس کرد. اگر تنها گوش فرا دهیم، بهتر می شنویم. در این مرحلهاست که شروع به شناخت از خود می کنیم. این شناخت از لایه های سطحی انگیزه های ما آغاز و به عمق بسیار مهمتر وجود ما رخنه می کند. و هنگامی که انسان به سطوح بالای آگاهی می سد، آنگاه به معنای واقعی؛ آزاد، شاد و هوشیار می شود.
مهمترین نکته این است که تلاش کنیم تا هر لحظه آگاه و هوشیار باشیم بدون آنکه بخواهیم به طورمطلق، فقط در پی جمع آوری تجارب مان باشم زیرا مطلق انباشتن تجارب ، انسان را شرطی می کند.
سعی کنیم در هر لحظه از تفکر و احساسات خود استفاده کنیم، نه تنها در بیداری، بلکه در رویاها. آنگاه دروازه ناشناخته ها به روی مان باز می شود و برای شناختِ ناشناخته ها می باید از این دروازه ها عبور کنیم.
با اطمینان می توان گفت که راه دشواری است. حقیقت چیزی نیست که بتوان با ذهن، آن را شناخت، زیرا که ذهن؛ نتیجۀ دانسته ها و گذشته های ماست. بنابراین، ذهن می باید خود و عملکرد خود و حقیقت خود را بشناسد و تنها در این صورت است که می تواند به شناخت ناشناخته دست یابد
 

ترجمه و تلخیص: فرشاد سجادی
با نگاهی به آموزه های کریشنا مورتی
http://www.messagefrommasters.com/Meditation/Jiddu-Krishnamurti/How-to-become-aware.htm

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه دروس روزانه آگاهی و خودآگاهی