خانه بانک فکرافزار مقالات بیولوژی مغز آیا مغز شما از نظر شیمیائی به استرس معتاد شده است؟

آیا مغز شما از نظر شیمیائی به استرس معتاد شده است؟



b_250_200_16777215_00_images_stories_article-1_stressholic.jpgهمگی ما می دانیم که استرس برای سلامتی مضرر است. با این حال بسیاری از ما با اجرای برنامه های بلند مدت و غیرمنتظره، نه تنها فلج نمی شویم، بلکه نوعی نیروی محرک باعث بهره وری بیشتر در ما می گردد. اگر شما از اشخاصی هستید که تحت فشار رشد می کنید، احتمالاً معتاد به استرس هستید.

«هیدی هانا» نویسندۀ کتاب «معتاد به استرس؛ 5 راه برای دگرگونیِ همراه با استرس» عقیده دارد که خواسته های پر از فشار متعدد ما برای وقت و انرژی، موجب وابستگی شیمیایی نورون های مغز به استرس می گردد. برای برخی از ما این حالت باعث احساس نشاط در هنگام شتاب و پایان مدت زمان برای انجام کار می شود که البته این امر منجر به اعتیاد به استرس نیز می گردد، درست مانند معتادی که به مواد مخدر اعتیاد دارد. فعالیت دوپامین در مرکز مغز باعث تزریق اِندروفین و در نتیجه احساس خوب در انسان می شود که استرس نیز می تواند به طور موقت به افزایش عملکرد مغز بیانجامد. این موضوع نشان دهنده این است که چرا برخی ازما در زیر فشار بیشتر می توانیم کاربیشتری هم انجام دهیم.

استرس تنها هنگامی سودمند است که بدن ما بتواند در مقابل آن مقاومت لازم و نرمی از خود نشان دهد. با شیوه جدید زندگی انسان و با پیچیده تر شدن فناوری و تجاوز آن به زندگی شخصی همگی ما که باعث کاهش فاصله و جدایی بین کار و زندگی شده است، تشکیل جلسات ترک اعتیاد استرس هم بعید به نظر نمی رسد. با این حال برخلاف اعتیاد به مواد مخدر که تحرک را به طورکلی از معتاد می گیرد، استرس باعث تحریک ما می شود و در نتیجه توانایی دور کردن آن را از زندگی خود نخواهیم داشت.
خانم دکتر هانا می گوید: "استرس می تواند به نفع ما هم باشد." بسیاری از مدیران و کارآفرینان موفق معتقدند که رشد آنها در هنگامی صورت گرفته است که از دایره راحتی و احساس امنیت خود به وسیلۀ فشار کاری بیرون رانده شده اند. این همان شرایطی است که در نتیجه استرس، جریان اندروفین در مغز شدت می یابد. خانم دکتر هانا ادامه می دهد: "ما یک دنیای بدون استرس نمی خواهیم چرا که برای تحرک بیشتر برای رشد خودمان به آن نیازمندیم."
اگر استرس برای رشد بهره وری انسان خوب است و فکر می کنیم که برای زمان بندی های شغلی نیز لازم است، پس چه دلیلی دارد که استرس را زندگی خود بیرون کنیم؟ خانم دکتر هانا بر این باور است که اگر استرس در مدت طولانی در زندگی انسان سایه افکند، نه تنها بهره وری او را کاهش می دهد بلکه پیامدهای جدی برای عدم سلامتی وی نیز به همراه خواهد داشت.
این حالت درست مانند معتادی است که برای برآورد بیشتر اعتیاد خود، اشتیاق بیشتری هم به خرج می دهد. میل شدید به این که زمان اجرا و روزهای خود را با خواسته های رقابت آمیز و کارهای بیشتر پرکنید، می تواند به سرعت از کنترل شما خارج شود. پس از مدتی، مغز انسان تحمل استرس را افزایش می دهد و این بدین معناست که او برای رسیدن به احساسی که به آن عادت کرده، نیاز شدیدتری به استرس نیز یافته است. در هنگام استرس انسان تمایل دارد پروژه های بیشتری از توان خود را به انجام برساند و در نتیجه، سیستم آدرنال که سوخت استرس است شما را مجبور می سازد که کار شدیدتری را انتخاب کنید تا همان مقدار شدت جریان کورتیزول و آدرنالین در مغز شما انتشار یابد.
استرس مزمن دارای پیامدهای جدی برای عدم سلامتی است و باعث التهاب و مقاومت کمتر بدن در مقابل بیماری ها می شود. دکتر هانا می گوید: "استرس با 90% بیمارهایی که به دکتر مراجعه می کنند، در ارتباط است." برای افزایش مقاومت، انعطاف پذیری و استفاده صحیح از استرس وهمچنین برای افزایش عملکرد خود، بدون قرار دادن بدن در برابر بیماری، ما باید به طور مکرر در میان انجام کارهایمان به خود استراحت دهیم. دکتر هانا همچنین می گوید: "استرس تنها زمانی می تواند مفید باشد که بدن ما انعطاف پذیری و مقاومت لازم برای مدیریت آن را داشته باشد."
به وسیله انجام این اعمال در هر روز و برای ایجاد مقاومت بیشتر بدن، می توانیم مزایای استرس را به حداکثر برسانیم؛ مراقبه کوتاه مدت، هشت ساعت خواب منظم، فعالیت های بدنی و حفظ ارتباطات اجتماعی.
خانم دکتر هانا بر این باور است که هر چیزی در سیستم بدن انسان از نوعی ضرب، ریتم یا پالس تشکیل شده است. بدن ما برای اداره فراز و نشیب های زندگی، درست مانند یک ورزشکار که روزانه به روی گروه خاصی از عضلات کار می کند و هر چند گاهی باید به عضلاتش استراحت دهد، همین مفهوم را برای درک بهتر و بهره وری بیشتر از استرس باید داشته باشد. استراحت بین دوره های پرفشار کاری، به شما اجازه می دهد که التهاب درونی را کم کرده و به وسیله کاهش ترشح هورمون ها، بتوانید از مزایای آن حداکثر استفاده را در عملکردهایتان داشته باشید.
بنابراین، اگر در آینده کمبود زمان برای انجام کارها داشتید و خودتان را در حالت استرس بالا مشاهده کردید؛ به یاد آورید که به خودتان استراحت دهید، قدمی بزنید، برنامه برخی از کارهای کم اهمیت تر را به تاخیر باندازید و با خواندن یک کتاب خوب یا ملاقات با یک دوست در کافی شاپ به خود و بدنتان فرصت بیشتری بدهید.

ترجمه، تلخیص و برداشت: فرشاد سجادی
منبع:
http://www.fastcompany.com/3025717/work-smart/do-you-have-a-neurochemical-dependence-on-stress?utm_source

 

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه بانک فکرافزار مقالات بیولوژی مغز آیا مغز شما از نظر شیمیائی به استرس معتاد شده است؟