خانه بانک فکرافزار یافته های علمی ذهن و مغز پیاده روی منجر به افزایش خللاقیت می شود

پیاده روی منجر به افزایش خللاقیت می شود


b_250_200_16777215_00_images_stories_News_creativity_walking.jpgاستیو جابز بنیانگذار شرکت اَپل، برای برگزاری جلسات کاری خود در هنگام پیاده روی شهرت داشت. مارک زوکربرگ بنیانگذار فیسبوک نیز در جلساتی که در هنگام پیاده روی انجام می داده دیده شده است. شاید شما نیز در هنگام پیاده روی به ایده های جالبی برخورد کرده باشید. پژوهشگران دانشگاه استنفورد دریافتند که پیاده روی باعث افزایش الهام و خلاقیت می شود.

در آزمایشاتی که دانشمندان این دانشگاه انجام دادند؛ سطح خلاقیت افرادی که در این آزمایشات در حال پیاده روی شرکت کرده بودند حدود 60% از افرادی که نشسته بودند، بیشتر بود. بسیاری از مردم هم این موضوع را که بهترین ایده های خلاق را در هنگام پیاده روی بدست آورده اند، تایید می کنند.
مطالعۀ جدیدی که توسط فارق التحصیل دکترای روانشناسی تربیتی دانشگاه استنفورد، دکتر «مارلی اوپزو» و استاد دانشکدۀ تربیت تکمیلی این دانشگاه، دکتر «دانیل شوارتز» انجام گرفت، نشان داد که سطح خلاقیت در هنگام پیاده روی و مدت کوتاهی پس از آن افزایش می یابد.
این مطالعه همچنین ثابت کرد که خودِ عمل پیاده روی در داخل یا خارج از منزل، و نه محیط پیرامون، عامل اصلی الهام ایده هاست و خلاقیت را افزایش می دهد. در تمام طول مدت این آزمایشات، خلاقیت افرادی که پیاده روی می کردند از افرادی که مدام به طور نشسته شرکت کرده بودند، به مقدار قابل توجهی بالاتر بود.
دکتر اوپزو و دکتر شوارتز در گزارش خود در مجلۀ هفتگی روانشناسی تجربی تحت عنوان؛یادگیری، حافظه و شناخت، این گونه قید کرده اند: "بسیاری از مردم بر این باورند که بهترین ایده های خلاق خود را در هنگام پیاده روی بدست آوردند و ما نیز اولین گام ها را برای کشف این موضوع برداشته ایم."
دکتر اوپزو همچنین اذعان کرد که تحقیقات دیگری با تمرکز بر انجام تمرینات ورزش های آیروبیک و محافظت از عملکردهای شناختی وجود داشت ولی تا بحال هیچ مطالعه ای در مورد آزمایشات غیرآیروبیک، پیاده روی و تولید ایده های خلاقانه انجام نگرفته بود.
یکی از آزمایشات نشان داد که کسی که داخل منزل روی دستگاه تریدمیل و روبروی یک دیوار سفید تمرین می کند و همچنین شخصی که بیرون از منزل در هوای تازه پیاده روی می کنند، دو برابر کسی که نشسته است، به پاسخ های خلاقانه می رسند. دکتر اوپزو می گوید: "من فکر می کردم که پیاده روی بیرون از منزل به خلاقیت بیشتر منجر می شود ولی تمرین به روی دستگاه تریدمیل در یک اتاق کوچک هم نتایج قوی و شگفت آوری بدنبال دارد."
این مطالعه همچنین نشان داد که جوهر خلاقیت تا هنگامی که مدت کوتاهی از پیاده روی گذشته باشد در فرد جریان دارد.
این پژوهش شامل چهار آزمایش بروی 176 نفر از دانشجویان کالج و افراد بزرگسال دیگر که در اتمام انجام وظایف و نتیجه گیری به محققان برای سنجش تفکر خلاق کمک کرده بودند، تشکیل شده بود. شرکت کنندگان در شرایط متفاوتی مانند؛ قدم زدن در داخل منزل یا تمرین به روی تریدمیل روبروی دیوار سفید، نشستن در خانه روبروی دیواز سفید، راه رفتن در خارج از منزل یا نشستن در فضای بیرون از خانه و یاهدایت صندلی چرخدار در مسیرهای از پیش تعیین شده برای دریافت یک نوع دید بر پیرامونشان در قدم زدن، قرار داده شدند.
ترکیب های مختلف از جمله دو جلسه نشستن متوالی و یک جلسه پیاده روی مورد مطالعه قرار گرفت. جلسات پیاده روی و نشستن ها برای اندازه گیری خلاقیت در هر مرحله از 5 تا 16 دقیقه، بستگی به وظایف آزمایش، به طول انجامید.
در این تحقیقات، سه نوع از آزمایشات بر اساس تفکر واگرا برای امتحان خلاقیت از شرکت کنندگان گرفته شد. تفکر واگرا روش تفکری برای استفاده یا تولید خلاقیت از طریق بررسی راه حل های ممکن است. در اینجا شرکت کنندگان مجبور بودند از یک شئ مشخص استفاده های گوناگون کنند. به آنها مجموعۀ متفاوتی از سه شئ داده شد و در چهار دقیقه زمان داده شده، ایشان می بایست پاسخ های هرچه بیشتر برای هر یک از حالات خواسته شده خلق می کردند. پاسخ های داده شده باید بدیع بوده و هیچ شرکت کنندۀ دیگری در گروه نمی توانست از یک پاسخ دوبار استفاده کند. محققان همچنین پاسخ های مناسب را به اشکال مختلف می سنجیدند. برای نمونه؛ «تایر» نمی تواند به عنوان حلقۀ انگشت کوچک استفاده شود.
در این سه آزمایش اکثریت قریب به اتفاق شرکت کنندگان پیاده رو از شرکت کنندگان نشسته خلاق تر بودند. در یکی از این آزمایشات ابتدا شرکت کنندگان در داخل منزل، برای نخستین بار و در حالت نشسته و سپس در حال پیاده به روی دستگاه تریدمیل، مورد آزمایش قرار گرفتند. خروجی خلاقیت ایشان به طور متوسط 60% در زمان تمرین به روی تریدمیل بالاتر از زمان نشستن آنان بود.
در آزمایش چهارم، خروجی خلاقیت با سنجش توانایی شرکت کنندگان برای سرعت عمل در تولید شباهت های پیچیده در عبارات متفاوت مورد بررسی قرار گرفت. خلاقانه ترین پاسخ در این مورد یافتن ساختار و پیوندعمیق میان کلمات بود. برای نمونه؛ برای اعلام سریع در مورد «سرقت امن» پاسخ عمیق و مناسب می تواند «سرباز مبتلا به اختلالات تنش‌زا پس از حادثه*» باشد.
نتیجه این که 100% کسانی که در خارج از منزل پیاده روی می کردند توانایی تولید حداقل یک پاسخ عمیق و مناسب را داشتند در حالی که 50% از اشخاصی که در داخل منزل نشسته بودند توانستند پاسخ های مناسب و عمیق بدهند.
ولی تمام فرآیندهای تفکر برابر با هم نیستند. در حالی که این مطالعه نشان دهندۀ این است که پیاده روی برای بهره وری و ایجاد طوفان ذهنی مفید است، ثابت نمی کند که اثر مثبتی بر روی روش تفکر و نوعی تمرکز فکری برای هر پاسخ درست دارد.
دکتر اوپزو که هماکنون عضو افتخاری هیئت علمی دانشگاه سانتا کلارا نیز هست می گوید: "این مطالعه نمی خواهد بگوید که تمامی وظایف در دفاتر و ادارات باید در حال پیاده روی انجام گیرد ولی آن نوع کارهایی که نیاز به دیدگاهی تازه و ایده های جدید دارند، می توانند از نتایج این آزمایشات بهره مند گردند."
پژوهشگران در این آزمایشات به شرکت کنندگان کارهایی مرتبط با واژه ها را که معمولاً برای سنجش بینش و تمرکز تفکر استفاده می شود، دادند. با توجه به سه کلمه، شرکت کنندگان می بایست به واژه ای که به هر سه کلمه مربوط می شد، می رسیدند. برای نمونه؛ از سه واژۀ «کلبه، سوئیس و کیک»، پاسخ مناسب «پنیر» است.
نتایج در این آزمایش نشان داد؛ کسانی که پیاده روی کرده بودند، به مراتب از کسانی که نشسته بودند، پاسخ های بدتری دادند.
آقای دکتر اوپزو می گوید: " این موضوع نشان دهندۀ این است که تولید خلاقیت به یک سری مراحل مانند؛ از تولید ایده به اجرای آن و سپس تحقیق نیازمند است و پیاده روی برای «تفکر واگرا» مفید است ولی برای «تفکر همگرا» یا تمرکز فکری بر بینشی مشخص، مفید نیست. ما نمی گوییم که پیاده روی شما را به میکل آنژ تبدیل می کند ولی می تواند در مراحل نخستین خلاقیت به شما کمک کند."
دکتر شوارتز پیش بینی می کند که این مطالعات به یک پایۀ قوی برای تحقیقات بیشتر در علوم اعصاب و روش های فیزِیولوژیکی منجر خواهد شد. او می گوید: "هنوز هم کارهای بسیاری باید انجام پذیرد که مکانیسم های سببی آن را نیز درک کنیم و این نمونۀ بسیار خوبی است که اجازه می دهد دیگران نیز دست به کارهای بعدی بزنند به طوری که پیگیری و درک چگونگی اثر بدن بر ذهن روشن تر گردد."
یک امکان برای موضوع پژوهشی بعدی می تواند این باشد؛ آیا پیاده روی و یا اشکال دیگر فعالیت های فیزیکی اثرات مشابهی بر افزایش عملکردهای ذهنی ما دارند؟
در همین حال دکتر اوپزو می گوید: "ما در حال حاضر می دانیم که فعالیت های بدنی برای سلامت ذهن نیز مفید و نشستن در تمام مدت روز امری ناسالم است. این مطالعه توجیح دیگری برای انجام فعالیت های بیشتر بدنی در زندگی روزمره است که می تواند در زنگ تفریح مدارس و یا در میان جلسات طولانی اداری انجام پذیرد. این موضوع باعث سلامت و شاید هم خلاقیت بیشتر ما گردد."

ترجمه، برداشت و تلخیص: فرشاد سجادی
منبع:
http://news.stanford.edu/news/2014/april/walking-vs-sitting-042414.html
*Posttraumatic stress disorder)PTSD)
اختلال تنش‌زای پس از رویداد یا استرس پس از سانحه، نشانگان یا سندرمی است که پس از مشاهده، تجربهٔ مستقیم یا شنیدن یک عامل استرس‌زا و آسیب‌زای شدید روی می‌دهد که می‌تواند به مرگ واقعی یا تهدید به مرگ یا وقوع یک سانحهٔ جدی منجر شود

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه بانک فکرافزار یافته های علمی ذهن و مغز پیاده روی منجر به افزایش خللاقیت می شود