خانه بانک فکرافزار یافته های علمی ذهن و مغز هوش ایمنی

هوش ایمنی


b_250_200_16777215_00_images_stories_News_T_celulous.pngسلول های دفاعی بدن، مغز را وادار به یک موضع گیری پیچیده می کنند که احتمالاً به بهرۀ هوشی بالاتر منجر می گردد.
پس از گذاراندن چند روز در بستر بیماری، ممکن است که احساس کم هوشی به شما دست بدهد. این یک حس مشترک میان انسان هاست؛ بیماری باعث کاهش سرعت واکنش مغز می شود. هر چند که در نگاه نخست، این امر ممکن است بی معنی جلوه کند ولی برای نمونه؛ ویروس های بیماری سرماخوردگی، باعث آلودگی راه های ورود و خروج هوا در دیواره و همچنین نورون های مغز می شوند.بنابراین مغز از باقی بدن انسان، به وسیلۀ یک سری مجموعۀ دفاعی میکروسکوپی به نام سد خونی مغز، محصور می شود. این امر باعث جلوگیری ورود بسیاری از باکتری ها و ویروس ها به مولکول های پایه می گردد. به عبارت دیگر، آنچه باعث کسالت بدن می شود، نباید به تفکر ما آسیب برساند.
در طی دهۀ گذشته، دکتر "جاناتان کیپنیس" متخصص اعصاب ایمنی بدن در بخش علوم اعصاب دانشکدۀ پزشکی دانشگاه ویرجینیا در امریکا، یک گرایش پیچیدۀ احتمالی و مدرن در مفهوم کهنِ «پیوند میان ذهن و بدن» را کشف کرد. تحقیقات وی نشان دهندۀ این است که سیستم ایمنی بدن، یک موضع گیری پیچیده در مغز ایجاد می کند که می تواند فرآیندهای تفکری انسان را تحت تاثیر قرار دهد و در نتیجه مغز را وادار به بهترین حالت کارکرد خود کند.

آقای کیپنیس، این ایدۀ ایمنی هوشیار را در هنگام دریافت مدرک دکترای خود بدست آورد. در همان حال، مشاور وی، خانم "میشائیل شوارتز" در حال آزمایشاتی برای درک چگونگی خودبهبودی مغز پس از آسیب دیدگی بود. خانم شوارتز پی برد که مغز، وابسته به نوعی سلول ایمنی به نام سلول "تی" است که معمولاً سلول های آلوده را از بین می برد و یا با سلول های ایمنی دیگر، علیه مهاجمان خارجی همراهی می کند. تحقیقات او نشان داد که سلول های تی می توانند علائمی ارسال کنند که به فعال کردن سلول های ایمنی مقیم مغز؛ (سلولهای میکروگلیا* )و منتقل کنندۀ خون( ماکروفاژها**)، منجر شود و به آنها دستور محافظت از سلول های عصبی آسیب دیده از مواد سمی منتشر شده توسط آسیب را برساند.
خانم شوارتز و پژوهشگران دیگر دریافتند که بدون سلول "تی"، مغز توانایی دقیقی برای بهبود خود ندارد. این یافته ها، دکتر کیپنیس را مجذوب کرد زیرا وی می دانست که سلول های "تی" توانایی عبور از دیوارۀ خونی مغز را ندارند ولی ظاهراً می توانند به طور قابل توجه ای، مغز را از راه دور تحت تاثیر قرار دهند. او در مورد این که سلول های "تی" کاری بیش از بهبود آسیب دیدگی انجام می دهند، شک کرد و در نتیجه ایدۀ عجیب چگونگی فعالیت سلول های "تی" برای مغز سالم به وجود آمد.
دکترکیپنیس برای آزمایش این ایده، دو گروه موش انتخاب کرد، یک گروه موش های طبیعی و گروه دوم، موش های فاقد سلول "تی" و در غیر این صورت این دو گروه از نظر ژنتیکی کاملاً یکسان بودند. سپس او موش ها را برای همکار خود، خانم "هاجیک کوهن" در دانشگاه بن گوریون فرستاد تا ببیند که آنها چگونه می توانند ترفندهای جدید را بیاموزند.خانم کوهن موش ها را با یک آزمون یادگیری شناخته شده، با عنوان "آبراه پر پیچ و خم موریس" آشنا کرد. او موش ها را در یک حوضچۀ آب قرار داد به طوری که آنها باید برای نجات جان خود، دیوانه وار شنا می کردند. درست در زیر سطح آب، یک سکوی پنهان وجود داشت که اگر موش ها آن را پیدا می کردند، می توانستند از سکو بالا بروند و از شنا کردن ناامیدانۀ خود نجات یابند. پس از چند نوبت، گروهی از موش ها آموختند که سکوی پنهان در کجا قرار دارد و مستقیماً به سوی آن شنا کردند.
پس از آزمایش روی حیوانات، خانم کوهن که از جزئیات مطالعۀ آقای کیپنیس اطلاعی نداشت به همکار خود تلفنی گفت: "یک گروه از موش هایی که فرستادی واقعاً احمق بودند. من هرگز موش هایی به این درجه از حماقت ندیده ام!" آقای کیپنیس جواب داد آن گروه از موش هایی که نتوانستند سکو را پیدا کنند، آنهایی بودند که سلول "تی" نداشتند!!
www.thinkingacademy.org
ترجمه و تلخیص: فرشاد سجادی
منبع:
http://discovermagazine.com/2013/march/18-immunity-intelligence#.Uc6q2pyyFXj
....................................................
*میکروگلیاها؛ سلول‌های غیرعصبی سیستم اعصاب مرکزی با منشأ مزودرمی هستند که ۵ تا ۲۰ درصد کل جمعیت سلولهای گلیاها را تشکیل می‌دهند. این سلولها اولین جمعیت از سلولهای سیستم اعصاب مرکزی هستند که در مقابل آسیب ها، عفونت‌ها و واکنش‌های التهابی مغزی نظیر بیماری آلزایمر، ام. اس، انسفالوپاتی و بیماری‌های پریونی پاسخگو می‌باشند.
**ماکروفاژها یا درشت خوارها؛ یاخته هایی دارای قدرت بیگانه‌خواری هستند که یاخته‌های فرسوده و بقایای سلولی و میکرو ارگانیسم ها را به درون خود کشیده و توسط آنزیم‌های لیزوزومی ازبین می‌برند. رشت‌خوارها بطور غیر مستقیم در حفظ و ترمیم و بطور غیر مستقیم در دفاع از بدن دخیل هستند. درشت‌خوارها در مغز استخوان ساخته می‌شوند.

Share this post

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

خانه بانک فکرافزار یافته های علمی ذهن و مغز هوش ایمنی